Instytut Fizyki

KontaktGrudziądzka 5, 87-100 Toruń
tel.: +48 56 611 3310
e-mail: ifiz@fizyka.umk.pl

Maestro NCN dla prof. dr. hab. Piotra Wcisły

Na zdjęciu widoczny jest profesor Piotr Wcisło, mężczyzna o krótkich, ciemnych włosach, ubrany w czarny t-shirt i ciemne spodnie. Stoi z rękami skrzyżowanymi na piersi, patrząc bezpośrednio w stronę obiektywu z poważnym wyrazem twarzy. Zdjęcie zostało wykonane z góry (perspektywa wysoka), co pozwala objąć wzrokiem szeroki plan laboratorium. Tło i otoczenie wypełnia skomplikowana aparatura badawcza. Po prawej stronie widać stół optyczny z gęstą siecią luster, soczewek, niebieskich modułów elektronicznych oraz liczne kable (żółte światłowody i czarne przewody). Po lewej i w głębi znajdują się metalowe konstrukcje i elementy próżniowe. Całość jest skąpana w efektownym, niemal futurystycznym oświetleniu z dominacją barw magenty, fioletu i niebieskiego, które odbijają się od metalowych powierzchni sprzętu.
Prof. dr hab. Piotr Wcisło fot. Andrzej Romański

Narodowe Centrum Nauki ogłosiło wyniki konkursu na granty Maestro. Jednym z laureatów jest prof. dr hab. Piotr Wcisło z Instytutu Fizyki UMK. Gratulujemy!

W ciągu 5 lat prof. dr hab. P. Wcisło będzie pracować nad projektem Ultradokładna spektroskopia laserowa – testowanie granic teorii kwantowej. Na ten cel NCN przeznaczyło 5 683 980 PLN. 

„Stworzymy układ eksperymentalny, który łączy w sobie jedne z najnowocześniejszych technologii współczesnej fizyki, takie jak lasery o niezwykłej precyzji, urządzenia pozwalające pułapkować światło zwane wnękami optycznymi oraz ekstremalnie zimne środowiska, które pozwolą nam badać cząsteczki z dokładnością większą niż kiedykolwiek wcześniej. Starannie łącząc te narzędzia, dążymy do przesunięcia granic precyzji pomiaru struktury najprostszych cząsteczek, mając na celu ultradokładne testowanie teorii kwantowej.

U podstaw naszych badań leży głębokie pytanie: Jak dobrze sprawdza się nasze obecne rozumienie fizyki kwantowej, gdy badamy najmniejsze i najprostsze cząsteczki na bardzo wysokim poziomie dokładności? Na przykład, cząsteczka wodoru jest najprostszą cząsteczką w przyrodzie, której strukturę można obliczyć z zasad pierwszych teorii kwantowej z niezwykłą dokładnością. Mierząc energię wibracji i rotacji cząsteczki wodoru z niespotykaną dotąd precyzją, możemy bezpośrednio przetestować te przewidywania. Jeśli teoria idealnie zgodzi się z pomiarem przetestujemy fizykę kwantową dla molekuł na niespotykanym dotąd poziomie dokładności. Jeśli nie, może to wskazywać na nową fizykę czekającą na odkrycie.

Poza cząsteczką wodoru, zbadamy również nieco bardziej złożone cząsteczki, które są wciąż na tyle proste, że można je modelować z zasad pierwszych teorii kwantowej, ale jednocześnie wystarczająco skomplikowane, aby przejawiać typowe własności dla złożonych układów molekularnych. Cząsteczki te są ważne dla zrozumienia podstaw chemii i jej związku z fizyką kwantową. Technologia, którą rozwijamy, ma szerokie zastosowanie – od nauk o środowisku po fizykę fundamentalną – a zebrane przez nas dane mogą pomóc w jeszcze lepszym wyznaczeniu fundamentalnych stałych fizycznych lub odkryciu drobnych efektów, które wskazują na istnienie w przyrodzie nowych oddziaływań. W ten sposób nasza praca łączy najnowocześniejsze badania laboratoryjne z niektórymi z najważniejszych pytań fizyki i przyrody.”

 

pozostałe wiadomości